Mango town
අපි සරසවියේ මුහුණත ලෙසින් හැගෙන පැරණි පාර්ලිමේන්තු වාස්තු නිමැවුම සිහිගන්වන ගාම්භීර ගොඩනැගිල්ල දෙස මද වේලාවක් නෙත් යොමා බලා සිටියෙමු. ඉනික්බිතිව කාරයෙන් ඉවතට පැමිණ උදෑසන පින්නෙන් ළහිරු කිරණින් ප්රමෝදයට පත් වටපිටාව රිසිසේ විදගතිමු. ගමන් විඩාව හිරු දුටු පිණි මෙන් මොහොතින් අතුරුදන් විය.. සරසවි යුවතියෝ පෙළක් දිගු සාය වලින් සැරසී පෙළට ගමන් කරනු පෙනුණි. තවත් මෝටර් රථ පෙලක් සරසවි ගේට්ටුවලින් කාපට් පාර ඔස්සේ පැමිණ අමුත්තන් සේ අපඅසල ඔබ මොබ ඇවිද යන්නට විය, දෙමාපියන් නැදෑ හිතවතුන් සහෝදර සහෝදරියන් සමග මගේ අනාගත මිතුරු මිතුරියන් මෙලෙස නුහුරු නුපුරුදු නැවුම් නැවතුම ඉවකරමින් සිටී. පරිපාලන නිළදාරීන් අපව සුහදව පිළිගෙන ලියකියවිලි භාරදීම සදහා පර්පාලන ගොඩනැගිල්ලේ කවුන්ටර වෙත අපව යොමු කෙරුණි. අම්මාත් තාත්තාත් මල්ලිලාත් මා අසළම විය. කාරය පදවාගෙන පැමිණි හර්සක අයියා වාහනයේ නතර විය. කවුන්ටර වෙත පෝලිමට යන අවස්ථාවේ මට ඉදිරිපසින් මදක් උසමහත කලු පුලුල් නලලකින් යුත්නවක සරසවි සගයෙකු මට මුණ ගැසුනි. "මම ඕෂධ බණ්ඩාර..රත්නපුරේ ඉදල ආවේ..උඹ කොහෙද මචං.." ඝඹුරු හඩකින් ඔහු මා ඇමතීය.. "මම සදරු .. ගම්පහ මචං.....
